Er was eens heel lang geleden een groot kasteel,dat lag dicht bij een meer.In dat meer zwommen prachtige witte zwanen en dikke vissen.De mensen die in het kasteel woonden,leefden dan ook van de vis. Maar op een dag kwam er een grijze zwaan naar dat meer.Hij at alle witte zwanen één voor één op.Na iedere zwaan die hij op at,werd hij groter en dikker en werd hij zwarter en zwarter!En op een mooie dag was de zwaan een reusachtig zwart monster!De koning van het kasteel was zo bang dat zijn oudste zoon er op af moest.Een getalenteerde jongen die nog nooit verloren had in een tornooi!De prins ging op zijn paard naar het grote meer.Net voor het meer stond achter een boom verscholen een aardmannetje.Het zei:ik weet wat jij gaat doen,hij zei, jij gaat de zwaan gaan doden…Hè.Hoe weet jij dit,zij de jonge prins.Ik kan jou helpen,zei het aardmannetje.De prins zei ik ben getalenteerd genoeg,ik heb jou hulp niet nodig.En hij ging naar het meer.Hij schoot met zijn kruisboog en recht voor de zwaan ging de pijl in het meer.Hij schoot nog een pijl, weer voor de zwaan in het water!De prins zei in zichzelf,maar dat kan toch niet.Iedere keer recht voor zijn neus in het water!Ik zal maar nog eens proberen.Na zijn dertigste pijl had hij nog 1 pijl over. Iedere keer dat hij schoot kwam de zwaan dichter en dichter.Toen hij zijn laatste pijl schoot, was die gewoon in het water gevallen.De zwaan was al zo dicht dat hij de prins in 1 slok opat!De koning zei huilend,nu zul jij wel moeten gaan en ja hij ging dan ook naar het meer en opeens was daar weer dat aardmannetje.Ik weet wat jij gaat doen…O..oja.En ik kan jou daar mee helpen.Oja zei de jonge prins,ja zeg ik ben helemaal niet zo getalenteerd als mijn broer.Wel,je moet een grote put naast het meer graven en het water erin laten lopen,maar ik wil wel een beloning.Ja zei de jonge prins mijn vader is rijk.Twee maanden later had de jonge prins al een diepe put gegraven.Maar de prins vond hem niet diep genoeg.Drie jaar later was de prins klaar met de diepe put.Hij ging naar het meer,en hij doodde de zwaan 10 jaar later was de prins koning van het kasteel.Op een dag kwam het aardmannetje terug.Hij vroeg om zijn beloning, het eerste wat hij groot bracht wil ik hebben.De prins dacht en dacht en even later zei hij,ik weet het dat nieuwe meer.Het aardmannetje zei,je wist dat ik je oudste zoon bedoel,grrrrr…je zal het nog beklagen zei het aardmannetje.Hij ging zitten bij het meer dat hij geschonken kreeg. Hij at de zwanen op en veranderde in een grote zwarte zwaan.
Tristan (tijdens het typen geholpen door z’n secretaris Lander, jezus dit was een werkje!)
