Nee, je leest niet verkeerd. We kijken naar de Zweedse film ‘Mijn leven als een hond’ van Lasse Hallström.
Het is het jaar 1959. Ingemar leeft met zijn moeder en een oudere broer in een Zweeds stadje. Hij is dol op zijn hond Sickan. Een vader is er niet. Moeder heeft tuberculose. Een oom op het platteland vangt Ingemar op. Ingemar had zijn moeder nog zoveel verhalen willen vertellen, daar hield ze zo van. Maar hij gelooft dat er altijd iemand is die het moeilijker heeft dan hij. Hoe verging het trouwens de hond Laika, die door de Russen de ruimte werd ingestuurd?! Ingemar krijgt er vele vrienden bij, zoals Saga, een bijzonder meisje, dat droomt om bokser te worden. Eigenlijk zijn alle dorpelingen bijzonder…
Kirsten schreef het volgende over deze film:
We hebben naar de film: mijn leven als hond gekeken. Het was superleuk! De film ging over een jongen met een hond. Er waren grappige dingen maar ook zeer triestige dingen. Maar nu is de film uit! Wat jammer.
Kirsten
Terwijl we zo naar het kleine schermpje staren komt de zon onze klas binnenschijnen en zorgt zo voor leuke ‘cinema’ op onze gordijnen.
Mooi hé?
