Papa kwam me ophalen bij opa, oma en Elisa . Ik stapte in de auto. Bart zat ook in de auto . Even later waren we er. Toen zaten we wel een uur aan de bar! En dan… de voorsteling begon! We zagen twee mannen op het podium staan. Even wachten en het stuk begon. Het ging over een jonge man. Die heette Bollekop. Zijn hoofd was zo groot als mijn lichaam!!! Die mannen waren zich heel de tijd aan het omkleden. Dat vonden we zeer grappig. Opeens was er heel harde rockmuziek en die mannen maar dansen en gekke bewegingen maken. Moet je nog wat weten? Na het toneelstuk moest ik naar de workshop. We moesten gezichten leren tekenen. Dat was redelijk moeilijk maar een stemmetje in mijzelf zei: ‘Je kan het wel maat!’ Ik ging er voor. De mevrouw van de workshop heette Veronique. Ze zei: ‘We tekenen een chichi-madame!’ Zij tekende het op het bord. Wij moesten het natekenen.
Het was de tofste dag van mijn leven.
Tristan
